Post09: Gaziantep days

My hometown. The town with childhood. With teenager years. The town with dreams. Happiness. Purity. Love. Trust. I am back for the vacation. With my mom. Right now I am sitting in our new home. Around 12pm. Getting hotter. Cars passing by. Listening to Zeki Müren. My mom cooking dolma in the kitchen.

I am editing my father’s notes. More than 10 notebooks. A full of writings on small papers. More than 20 years of writing.

“Çalışmak gerekir. Asla harama yönelmeden, kötülük etmeden, gönül kırmadan, kendine yapılmasını istenmeyen hiçbir şeyi başkasına yapmadan, yapabileceklerinin en iyisini vermek gerekir.” – Mustafa Şevki İçbay


Ankara’da son günler I

öyle bir zamanda sevmeliydim,
bir kediyi okşar gibi, günbatımında huzur gibi,
mutlaka bir anı olmalıydı,
şu bıyıklı adam gülümsedikten sonra,
onca ay seni düşünmeden önce olmalıydı.

öyle bir zaman olmalıydı,
tam içindeyim derken geçiveren,
ne ölüm korkusu ne de yanlızlık,
açlık bir gecelik mutluluktan kabus,
şu kadın elinde çiçek sevinirken
ya da
giderken yeniden gelecekmişsin gibi.

öyle bir zamanda sevmeliydim,
ne tükenmeliydi, ne de yaşar gibi.

3 Ağustos 2009. Ankara.


2018/08 – Gaziantep, Turkey (c) MA Icbay